شکست یتیم است ولی موفقیت چندین پدر دارد: وقتی کیروش پرتغالی به کوروش ایرانی تبدیل می‌شود.

ابوالفضل بجانی

متولد سال 1361، شهرستان مرند. لیسانس تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید رجایی تهران، 1380-1384، 14.72/20 کارشناسی ارشد مدیریت و برنامه ریزی ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، 1388-1390، 18.13/20 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، 1392

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

2 پاسخ

  1. m.b می‌گه:

    سلام دکتر، من دقیقا با شما همنظرم ، کاش به جای توهم زدن، انتخاب ،تلاش و یرنامه ریزی درستی داشتیم. متأسفانه ما ایرانیها عادتمونه، خار رو تو چشم بیگانه ها میبینیم ، اما نیزه رو تو چشم خودمان نه!!!!!!!!!!!!!!!!
    کلا غریبه پرستیم. به نظر من آقای قلعه نوعی حتما میتونست نتیجه یهتری بگیره

  2. marjan می‌گه:

    سلام
    استاد خیلی خیلی ببخشید/با تاکید دوباره بر این مطلب که باید دانست (اگر آرزو نباشد هیچ پشتکاری شکل نمیگیرد)لطفا جمله درج شده را تغییردهید.
    آرزووخیال نیروی محرک برای تلاش وپشتکار حرکتی مستمر برای گرفتن نتیجه مطلوب میباشد.پس توهم ناشی از نداشتن تلاش ونشستن در سایه ارزوهاست.
    استاد این دو واژه مکمل یکدیگرند وبه تنهایی به چیزی منجر نمیشوند.
    در رابطه با باختمون هم باید بگم کسی به این موضوع اشاره نکردکه آرزوی همه ما قهرمانی بود واین آرزو را آقای کیروش در چهره چه نوع تلاشی نقش زده بود؟یعنی یک بازیکن ملی(پولادی) اینقدر عاجزاز تحلیل حساسیت بازیست که نمیتونه درک کنه با داشتن یک کارت زرد باید بیشتر مراقب حرکات تظاهری باشه.این اشتباه بر میگرده به عدم درایت آقای کیروش دراماده سازی بازیکنان برای تلاش مضاعف توام با تمرکز در چنین بازی حساسی که این چنین نتیجه تلخی رو رقم میزنه.
    کاش همیشه بتونیم حقیقت را بپذیریم ونقدی صحیح از ان داشته باشیم تا حداقل کوچکترین کمکی باشه برای تلاش منطقیتر در رسیدن به آرزوهامون.
    با آرزوی موفقیت روز افزونتان البته در سایه تلاش خودتان.شب خوش استاد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>